Vertrek vanuit Ko Samui

Joepie, vandaag terug op pad.

Om 9.00u stipt zijn ze er met de auto. Een grote Toyota Altis. Prime uitgeruste wagen, en weer automatische versnellingsbak, dus opgelet in het begin voor de platte voorruitneuzen.

We rijden zo goed als heel Ko Samui rond deze voormiddag. Niet moeilijk, het is maar een voorschoot groot.

We rijden door tot aan de ferry. Gelukkig staan er maar 2 camions en 2 auto’s. Even een ticketje gaan kopen.

Met de wagen? Ja. Uw Q-slip, alstublieft! Q-slip? Ik dacht dat ik hier mijn onderbroek moest afdoen, maar het blijkt dat we aan een ander kotje eerst een blaadje voor de auto moeten halen.

Allée vooruit. We zijn ingeschreven voor de ferry van 10.30u. Ik rij alleen de wagen in de ferry binnen. Carine moet via de passagiersingang. Ik ben juist binnengereden of ik zie de achterpoort al naar boven gaan. Oei, als dat maar goed komt voor Carine, want het was toch nog 200m voor haar. Na een paar minuten zie ik haar gelukkig in schuim en in zweet haar kop uitsteken.

De overtocht duurt 1u en 45 minuten. Best lang voor zo’n kort stuksken.

Nu de weg vinden naar Nakhon Sri Thammarat, zonder kaart. Maar het lukt wonderwel.

Onderweg even gestopt om iets te eten.

Carine gebakken rijst met vlees en ik natuurlijk weer een noodelsoep. Het was heel lekkere soep, heel anders dan die die ik al gegeten had. Dit keer met glasnoodels, lenteui, sla, selderij, zeewier, tofu, nog een ander soort ballen, hart en varkensingewanden (vette darmen). Was heel lekker en meer dan genoeg. Vanmiddag gegeten en gedronken voor 140 baht.

Het hotel, Lotus Twin Towers, hebben we gemakkelijk gevonden. Het is immers groot genoeg (18 verdiepingen en ik denk 408 kamers). Je vraagt je soms af wat zo’n enorme hotels in zo’n boerengaten komen doen. En hoe die kunnen opbrengen, het blijft een raadsel.

We hebben een mooie kamer op de 12^de verdieping.

Vanavond iets gaan eten in het restaurant van het hotel. We gingen buiten eten maar we werden ter plaatse gefusilleerd door de honderden muggen. Hop, hop, rap naar binnen.

Achteraf nog iets in de bar gaan drinken (voor een keer een Armagnacske). Het was er rustig (met live muziek) tot we binnen de kortste keren in een karaoke van gepensioneerde Thaien terechtgekomen waren. Hup, onze drank naar binnen en weg. Wat een gejank.

Vanavond nog een beetje proberen de weg uit te steken voor morgen (via internet) want we gaan naar Krabi.

Bye.

Carine en Eddy.