Naar Cambodja

Zoals afgesproken zijn ze perfect om 7.00u aan het hotel om ons op te pikken. We hebben chance. We hebben een hele minibus voor ons alleen. Luxe.

’t Is maar goed ook want de reis naar de grens duurt een goede 4 uur.

Onderweg even gestopt voor een sigaret- en plaspauze en weer weg.

Iets na 11.00u zijn we aan de grens, waar een andere begeleider ons staat op te wachten.

Die gasten mogen ons wel niet begeleiden om over de twee grensposten te geraken. Dat moeten we zelf doen.

Eerst uitmelden aan de grenspost van Thailand. Miljaar, er staan 5 rijen van zeker 100 man. De beambte komt af en zegt ons aan te schuiven aan loket 4. Even kijken. Ewel merci, er staan hier maar 2 man. Gelukkig want het is hier bloedheet.

Nu naar de grenspost van Cambodja. Dat is zo’n 300m verder. In 40° C sleuren met 2 grote rugzakken en 1 handbagage, ik verzeker het u, het is geen lachertje.

Bureautje binnen. Er staan maar 5 man voor maar hier duurt het blijkbaar veel langer. Toch zonder problemen over de grens geraakt. Dan met de bus naar een terminal 5 minuutjes ver en dan de auto in voor onze rit naar Siem Reap.

De nieuwe weg is sedert verleden jaar afgewerkt dus gaat het nu wat sneller, zo’n 2 uur.

Ingecheckt in ons hotel Casa Angkor. Een leuk verzorgd hotel met zwembad.

Sorry mister, the room not ready yet. De aangekondigde 5 minuten bleven maar duren. Ondertussen lezen we de brochure van het hotel en we zien dat het maar 40 $ scheelt tussen een standaard kamer en de suite.

Naar de balie en gevraagd hoeveel we moeten opleggen om drie nachten de suite te boeken ipv de gewone kamer. Oh, mister, I have to talk to management. Na nog een korting gevraagd te hebben komen ze terug. We kunnen de suite hebben voor 100 $ voor de 3 nachten. Eén keer, twee keer, verkocht.

Nu zitten we in een leuke suite met mooie badkamer, living en grote slaapkamer. ’t Is tenslotte congé, hé.

Ik had om 4.30 u afgesproken met een gids die ik al in België geboekt had. Hij was op de afspraak. Vanavond een tocht naar de Tonlé Sap-meer, het grootste meer van Azië. OK, en het is inderdaad groot. In de droge periode meet het 150km op 36km. Je waant je op zee.

Op dat meer hebben we een drijvend dorp bezocht, waarvan er zo’n 120 zijn. Ongelooflijk hoe de mensen nog op die manier kunnen leven. Op zulke momenten besef je goed verwend we zelf zijn en hoe goed we het hebben.

Na de tocht op het meer zijn we nog iets gaan eten in Siem Reap-stad. We zijn naar de Red Piano geweest, uitgebaat door een Belg. We hebben die vent zelf niet gezien maar in elk geval heb ik een Duvel achter de kiezen gedraaid. Leffe hadden ze niet dus Carine heeft een lokaal bietje gedronken, maar ook lekker.

Voilà zie, onze dag zit er weeral op. Morgen starten we om 8.30u om de hele dag tempels te kijken. Maar het gaat tenslotte over één van de 7 wereldwonderen, de Angkor Wat. We zijn benieuwd.

We houden jullie op de hoogte. Tot dan.

Carine en Eddy.