Chiang Mai

We hebben heerlijk geslapen vannacht. We zijn wel nog niet volledig aan de Thaise tijd aangepast. ’t Was moeilijk om wakker te worden. Maar moeilijk gaat ook.

Na een stevig ontbijt (mijn eerste koeienogen) zijn we ven met de tuk-tuk naar het “travel-agency” geweest voor wat meer uitleg voor morgen. Morgen komen ze onze auto afleveren en we moeten zeker zijn dat alle papieren in orde zijn.

Alle nodig papierwerk daar uitgevoerd en wijle weer weg.

Gisteren hadden we van de zoo gesproken, wel zo gezegd … zo gezegd.

We zijn wel met een gewone taxi geweest want met de tuk-tuk 12km ver rijden, dat zien we niet direkt zitten.

In de zoo vragen we het volledige pakket, dus met aquarium open.

We kunnen meerijden met van die grote open bussen, maar neen … de dommekloten gaan dat wel ne keer te voet doen, dan zie je meer.

Wel we hebben meer gezien, zulle. Als je al het zweet zou opgevangen hebben in een emmer, ewel, hij zou overgelopen hebben. Amai, wat een wandeling!

Ik moet er wel bijzeggen dat we er achteraf gezien veel deugd van gehad hebben. En we hebben veel gezien. Als je te voet bent, dan kun je al eens achter de schermen gaan kijken, hé.

Wat valt er op? Overal waar het busje stopt, dan is het “inkteproper”. Maar als je wat verder gaat, wat een vuile boel, soms!

Wat valt er nog meer op? Alle beesten die hier zitten, zijn gefrustreerd. Ofwel zitten ze de hele tijd hetzelfde te doen, owel lopen of zwemmen ze steeds hetzelfde patroontje. Zielig.

Er zaten wel wat beesten die we nog nooit of al lang geleden nog gezien hadden.

Ik zal een keer een lijstje maken met wat we ongeveer allemaal gezien hebben, maar vandaag niet.

Wat waren de hoogtepunten?

Zeker het aquarium, splinternieuw aangelegd, zeer mooie individuele aquaria maar het orgelpunt is toch de tunnel waar je kunt doorlopen met links, rechts en boven je water en vissen (ook grote haaien). Deze tunnel is ongeveer 250 m lang. Prachtig.

Volgende hoogtepunt waren de reuzenpanda’s. Ik had mij die gasten toch kleiner voorgesteld. Er zitten daar gasten tussen van 144 kg (naam = Ping-Ping). Of moet ik zeggen Ping-Pong? Want hij speeld nogal met mijn kl…ten als ik een foto wou nemen. Camera in aanslag, patat, kop draaien of met zijn rug naar mij toe, miljaar.

Al die dieren in de zoo hebben daar wel wat van. Misschien hebben ze mij herkend. Vooral de otters hebben (net als in Costa Rica) goed met mijn voeten gespeeld. Een half uurtje werk, 52 foto’s getrokken en er dan uiteindelijk 1 (ja, één) overgehouden die een beetje fatsoenlijk was.

Ik heb toch wat goeie foto’s kunnen nemen, joepie. Ik zet er wel een paar op de blog.

Ondertussen was ik mijn kaart kwijtgeraakt. Zoals verwacht staat alles hier heel goed uitgetekend. We zijn een half uurtje op zoek geweest naar de uitgang, maar uiteindelijk toch gevonden. Ik had bijna Carine achtergelaten, zij kon ook direkt in het aquarium als … zaagvis.

Aan de uitgang nog wat gedronken en afgekoeld.

Taxi … taxi …!

Natuurlijk geen taxi te vinden. Wat? 12 km te voet, ge zijt op uwe kop gestekt zeker (hela, de zaagvis kan babbelen!).

We hebben er toch één op de kop kunnen tikken (letterlijk). Zoef en weg.

In het hotel ons verfrist en nog wat gerust tot een uur of zes. Ik heb honger! Volgende patient …

Ik had een goed restaurant gevonden in de trotter-gids. Daar zijn we dan naartoe gegaan, maar eerst gepasseerd langs de apotheker. Want Carine zit met drie lelijke beten op haar bil. Man, wat een kanjers. Die ene zit zeker 2 cm dik en is 10 cm groot, amai. Er loopt ook nogal wat vocht uit. Dat kan van geen mugske zijn, hoor. Nu wat opdrogen met iso-betadine en de nieuw gekochte zalf erop. Dat gaan we morgen in het oog houden.

We hebben fantastisch gegeten. Eerst tempura van grote garnalen, dan springrolls met kip en dan als hoofdgerecht een hot-pot (is eigenlijk Vietnamees). Google dat maar eens op internet.

Ondertussen terug op de kamer, want vanavond vroeg slapen. De auto komt vroeg in de morgen maar dat horen jullie nog wel.

Bye.

Carine en Eddy.